२०८३, आश्विन २३ गते

Oct 09 2026

images
images

‘सिमेन्टको मूल्य नघटे आन्दोलनको विकल्प छैन’

‘सिमेन्टको मूल्य नघटे आन्दोलनको विकल्प छैन’

‘सिमेन्टको मूल्य नघटे आन्दोलनको विकल्प छैन’

‘सिमेन्टको मूल्य नघटे आन्दोलनको विकल्प छैन’

‘सिमेन्टको मूल्य नघटे आन्दोलनको विकल्प छैन’
लुम्बिनी पत्रिकाले सञ्चालनमा ल्याएको आधिकारिक न्युज पोर्टल हो । नेपाली भाषाको यो पोर्टलले समाचार, विचार, मनोरञ्जन, खेल, विश्व, अन्तर्वार्ता, सूचना प्रविधि तथा जीवनका विभिन्न आयामका सम्पूर्ण समाचार र विश्लेषणलाई समुचित रूपमा पस्कँदै आएको छ।
मंगलवार, माघ १५ २०८१
मंगलवार, माघ १५ २०८१

  • जविन कक्षपति  (महासचिव)  नेपाल निर्माण उद्योग परिषद् लुम्बिनी प्रदेश समिति

    सिमेन्टको मूल्यवृद्धिपछि तपाईंहरु ज्यादै असन्तुष्ट हुनुहुन्छ, सरकारविरुद्ध आन्दोलनको कुरा उठाउँदै हुनुहुन्छ ?
    निर्माण व्यवसायीले निश्चित मूल्य तोकेर ठेक्का लिएका हुन्छन् । निश्चित सीमामा ठेक्का लिएका व्यवसायीले अहिलेको सिमेन्टको मूल्यवृद्धि थेग्न गाह्रो भयो । मूल्यवृद्धि निश्चित प्रतिशत भएको भए व्यवसायीले परेको अप्ठारोलाई सहन सक्थे । अहिले जुन ढंगले मूल्यवृद्धि भयो, यो सहन सक्ने स्थिति छैन । निर्माण व्यवसायी ठेक्काको काम पूरा गर्न सक्ने अवस्थामा छैनन् ।
    अहिले सिमेन्टको मूल्यवृद्धि एक्कासी ह्वात्तै बढ्यो । सिमेन्ट उद्योगीबिच कार्टेलिङ भयो । दुई सातामा एक बोरा सिमेन्टको मूल्य ३०० रुपैयाँ बढ्यो । प्रति बोरा ५ सय रुपैयाँको सिमेन्टको मूल्य ८ सय रुपैयाँसम्म पुगेको छ । मूल्यवृद्धि भएपछि काम रोक्नुपर्ने बाध्यता छ । निर्माण व्यवसायीले अहिले काम रोकेका छन् । एक महिना निर्माण व्यवसायी काम रोकेर आन्दोलनमा गए के हुन्छ ? सरकारले यसतर्फ ध्यान दिएको छैन । यो बेला निर्माणको काम गर्ने याम हो । पूर्वाधार निर्माणको काम गर्ने बेला व्यवसायी सडकमा जानुपर्ने बाध्यता आएको छ ।


    सरकार गैरजिम्मेवार भएको हो ?
    मुलुकमा चुलिएको आर्थिक संकट समाधान गर्न प्रधानमन्त्रीले जुन पहलकदमी लिनु भएको छ, त्यो प्रशंसनीय छ । अर्थमन्त्रीले चाल्नु भएका कदम पनि सकारात्मक नै छन् । मुलुकको आर्थिक गतिविधि चलायमान बनाउन सरकारले चालेका कदमले अहिले निजी क्षेत्र उत्साहित भएको छ । मुलुकको आर्थिक संकट समाधान गर्न के–के गर्नुपर्छ भन्ने बारेमा कार्यदल बनाएर काम भएको छ । नीतिगत र कानुनमा सुधार गर्न अध्यादेश ल्याइएको छ । यसले व्यवसायीलाई उत्साहित बनाएको छ । तर सिमेन्ट उद्योगीले गरेको कार्टेलिङलाई नियन्त्रण गर्न सरकारले सकेन् वा बेवास्ता गर्‍यो ।
    यसबारेमा संसदको सार्वजनिक लेखा समितिमा सांसदहरुले कुराहरु उठाउनु भएको छ । कार्टेलिङ गरेर व्यवसायीले मूल्यवृद्धि गराए भन्ने उहाँहरुको निष्कर्ष स्वाभाविकै हो । नेपाल निर्माण व्यवसायी महासंघ, सिमेन्ट उत्पादक संघ र उद्योग मन्त्रालयका अधिकारीहरु बसेर गरेको सहमति कार्यान्वयन भएन् । सरकारले सहमति पालना गर्न र गराउन सक्दैन भने अरु के सक्छ ?


    मूल्यवृद्धि यथावत रह्यो भने तपार्इंहरु के गर्नुहुन्छ ?
    हामी काम बन्द गरेर सडकमा आउनुको विकल्प छैन । अहिले ठूला निर्माण व्यवसायी आत्महत्या गर्नुपर्ने अवस्थामा पुगेका छन् । एउटा दररेटमा ठेक्का लिएर काम गरिरहेको बेला चर्को मूल्यवृद्धि भएपछि टाट पल्टने अवस्था आयो । भएको सबै सम्पत्ति सकिने अवस्था आयो ।
    डण्डीको भाउ बढ्दै छ । जालीको भाउ बढ्दैछ । सबै भाउ बढेपछि निर्माण व्यवसायीले कसरी काम गर्न सक्छन् ? बजारमा मन्दी छ । बैंकको ब्याज तिर्न हम्मेहम्मे परेको छ । 
    संयुक्त निर्माण व्यवसायी संघले विज्ञप्ति निकालेर विरोध गरेको छ । सरकारले मूल्यवृद्धि घटाउन पहल गर्छ र सरकारले गरेको पहल निष्कर्षमा पुग्छ भन्ने विश्वास अझैँ छ । तर मूल्यवृद्धि फिर्ता भएन भने निर्माण व्यवसायीको एउटा मात्रै विकल्प भनेको आन्दोलनमा जानु हो ।


    तपाईंहरु गुणस्तरीय काम गर्नुहुन्न, सरकारसँग गुनासो मात्रै गर्नुहुन्छ भन्ने छ नि ?
    कतिपय व्यवसायीले गरेका कमजोरीलाई लिएर सबै व्यवसायीले कमजोरी गर्छन् भनेर निष्कर्ष निकाल्नु हुन्न । हामी जायज विषयमा सरकारसँग गुनासो गर्छांै । सरकार हाम्रो अभिभावक हो, हामीले गुनासो गर्ने सरकारसँग नै हो । सरकारले लिने नीति नियम र कार्यान्वयनले निर्माणको काम प्रभावित हुन्छ । निर्माण व्यवसायीसँग सहकार्य गरेर अघि बढ्ने वातावरण सरकारले तयार गर्‍यो भने पुँजीगत खर्च राम्रो हुनेछ, त्यसले मुलुकलाई फाइदा हुने हो ।
    अहिले पुँजीगत खर्च राम्रो हुन सकिरहेको छैन । लुम्बिनी प्रदेशको पुँजीगत खर्च १६ प्रतिशत हाराहारी भएको छ भनिएको छ । संघीय सरकारको २२ प्रतिशतको हाराहारीमा भएको छ । आर्थिक वर्षको ६ महिना बितिसक्यो । पुँजीगत खर्च ७०.८० प्रतिशत कसरी पुर्‍याउन सकिन्छ ?


    निर्माण व्यवसाय क्षेत्रका बेथिति कसरी हटाउने ?
    निर्माण क्षेत्रमा पनि बेथिति छन् । अरु क्षेत्र झैं यहाँ सबै राम्रा वा सबै नराम्रा भन्ने होइन् । कतिपय नियत नराख्दा नराख्दै काम गर्दा फसेका छन्, कतिपयले नियत राखेर काम गरे । तर अहिले निर्माण व्यवसाय क्षेत्रमा सुधार आएको छ । एउटा निर्माण कम्पनीले अहिले पाँच वटाभन्दा बढी ठेक्का हाल्न पाउन्न । अहिले सीमित काम पाउने भएकाले ओगटेर बस्ने काम नगर्ने प्रवृत्ति हटेको छ । हामीले काम नगरे धरौटी जफत हुन्छ । कालो सूचीमा पर्ने भएकाले काम गर्नैपर्ने बाध्यता छ ।
    काम गर्ने, तर भुक्तानी नपाउने समस्या छ । सरकारले भुक्तानी नदिएर हामीलाई समस्या परेको छ ।


    गरेको कामको लामो समयदेखि भुक्तानी नपाएको समस्या समाधान भएन र ?
    काम सम्पन्न भएको एक महिनापछि भुक्तानी दिने व्यवस्था हुने हो भने व्यवसायीलाई धेरै सहज हुन्थ्यो । तर काम सम्पन्न भएको लामो समयदेखि भुक्तानी नहुँदा निर्माण व्यवसायी मारमा छन् । मजदुरले ज्याला पाउन सकेनन् ।
    डिजेलको पैसा भुक्तानी हुन सकेन् । ढुंगागिट्टी र बालुवा किनेको पैसा दिन सकिएन् ।
    सरकारले दसैँमा भुक्तानी दिने भन्यो भुक्तानी गर्नुपर्ने ४० अर्ब छ । बजेट निकासा ५ अर्ब हुन्छ । अनि कसरी समस्या समाधान हुन्छ । लुम्बिनी प्रदेशमा दुई अर्ब भुक्तानी गर्न बाँकी छ ।


    भुक्तानीमा किन समस्या भयो ?
    स्रोत सुनिश्चित नगरी टेण्डर आव्हान भयो । व्यवसायीलाई काम गर्न भनियो । व्यवसायीले काम गर्‍यो तर भुक्तानी भएन् । सरकारको गलत नीतिको शिकार व्यवसायी भयौं । ठेक्का लिएपछि तोकिएको समयसीमाभित्र काम नभए सरकारले स्वतः कालोसूचीमा लैजाने नियम बनाएको छ । 
    समयमा भुक्तानी नदिने सरकारले व्यवसायीलाई क्षतिपूर्तिको व्यवस्था गरेको छैन् । अहिले काम गरेर भुक्तानी पाइने हो कि होइन भनेर व्यवसायी त्रसित छन् । बजेटको स्रोत सुनिश्चित हुन्छ कि हुन्न हामीलाई थाहा हुन्न । यो शीर्षकमा बजेट छ कि छैन भनेर सोधेर टेण्डर हाल्नु पर्‍यो ।
    राजनैतिक अस्थिरताले विकास निर्माणमा बेथिति भायो । एउटा सरकारको प्राथमिकता एउटा हुन्छ । अर्को सरकारको प्राथमिकता अर्कै हुन्छ ।


    अब सरकारले के गर्नुपर्ला ?
    समयमै टेण्डर निकाल्नु पर्‍यो । आवश्यक ढुंगागिट्टी, बालुवाको सहजीकरण सरकारी निकायबाट हुनुपर्‍यो । समयमै भुक्तानी दिनुपर्‍यो । निर्माण क्षेत्र राम्रो अवस्थामा जान्छ । विकास निर्माणको कामले एउटा लय लिन्छ । 
    राष्ट्रिय गौरवका आयोजनामा झन समस्या छ । ठूलो मात्रामा आवश्यक माटो, बालुवा र ढुंगागिट्टी आवश्यक पर्छ । यो सामग्री कहाँबाट ल्याउने भन्ने विकल्प सरकारले दिनुपर्छ । बुटवल–गोरूसिंगे सडक निर्माण गर्दा ४ लाख घनमिटर माटो आवश्यक पर्छ भनिएको छ । यो सामग्री कहाँबाट ल्याउने हो, निश्चित हुनुपर्‍यो । निर्माण व्यवसायी भौतारिएर हिंड्नुपर्ने अवस्था आयो भने तोकिएको समयसीमामा काम हुँदैन ।


    ठेक्का लाग्यो । बिजुलीको पोल, रूख पन्छाउने काम सरकारले बेलैमा नगर्ने प्रवृत्ति छ । अब बेलैमा यस्ता काम गरेर काम गर्ने वातावरण बनाउने काम सरकारको हो । तहगत सरकारबिच समन्वय गरी अघि बढ्नुपर्छ ।
    निर्माण व्यवसायीका कमजोरी हटाउन सरकारले जसरी कानुनले बाँध्ने काम गरेको छ, निर्माण व्यवसायीलाई समस्या पर्दा अभिभावक बन्न सक्नुपर्छ सरकार । निर्माण व्यवसायी पलायन हुने अवस्था आयो भने आगामी दिनमा ठेक्का खुल्दा प्रतिस्पर्धा नै नहुने अवस्था आउने छ ।

    images
    images
    images
    images

    © 2026 All right reserved to lumbinipatrika.com  | Site By : Sobij