२०८३, आश्विन २३ गते

Oct 09 2026

images
images

संसद पुनस्र्थापना गरी संविधान संशोधन गरेर मात्र निर्वाचन गर्नुपथ्र्याे

संसद पुनस्र्थापना गरी संविधान संशोधन गरेर मात्र निर्वाचन गर्नुपथ्र्याे

संसद पुनस्र्थापना गरी संविधान संशोधन गरेर मात्र निर्वाचन गर्नुपथ्र्याे

संसद पुनस्र्थापना गरी संविधान संशोधन गरेर मात्र निर्वाचन गर्नुपथ्र्याे

संसद पुनस्र्थापना गरी संविधान संशोधन गरेर मात्र निर्वाचन गर्नुपथ्र्याे
लुम्बिनी पत्रिकाले सञ्चालनमा ल्याएको आधिकारिक न्युज पोर्टल हो । नेपाली भाषाको यो पोर्टलले समाचार, विचार, मनोरञ्जन, खेल, विश्व, अन्तर्वार्ता, सूचना प्रविधि तथा जीवनका विभिन्न आयामका सम्पूर्ण समाचार र विश्लेषणलाई समुचित रूपमा पस्कँदै आएको छ।
बुधवार, माघ ७ २०८२
बुधवार, माघ ७ २०८२
  • झपेन्द्र जिसी
    २०८२ साल माघ ६ गते १६५ निर्वाचन क्षेत्रमै मतदान केन्द्रमा गई उम्मेदवारी दर्ता गरेका छन् । कतिपयले स्वतन्त्र ढंगले पनि उम्मेदवारी दर्ज गरेका छन् । विगत स्थानीय निर्वाचनमा काठमाडौं, धरान, कञ्चनपुर आदिमा स्वतन्त्र उम्मेदवारहरुले निर्वाचन जित्दा हैसिएकाहरुले मैले पनि निर्वाचन जित्न सक्छु भनेर हौसिएको देखिन्छ । म अरुभन्दा निकै लोकप्रिय (पपुलर) छु । यही पपुलारिटीले चुनाव जित्न सक्छु भन्ने परेको हुन सक्छ ।


    अरु त अरु पत्रकारिता जगत्बाट जनता जान्न चाहान्छन् भनेर मिडियामा कुर्लने ऋषि धमलासमेत रौतहटबाट निर्वाचन लड्न  हौसिएका छन् । रौतहतबाट निर्वाचन लड्दै छन् ।


    राजनीति गर्न दर्शन, सिद्धान्त, विचार केही चाहिएन । टिनका बट्टाभित्र रोडा हालेर खर्लाङ् खर्लाङ् गरी जोडले बज्न सके लोकप्रिय भइने भयो ! कुनै नेता अभिनेता वा राष्ट्रसेवक कर्मचारीलाई विना तथ्य भ्रष्टाचारी, दुराचारी, व्यभिचारी भनेर खुइल्याउन र हिलो छ्याप्न सके लोकप्रिय भइने कस्तो मज्जा महान् नेपाली जनता पनि अचम्मका छन् । हुन त जनताको टिप्पणी गर्न हुन्न भन्छन् । मैले यो लेखमार्फत् जनताको अपमान र अवमूल्यान गर्न खोजेकै छैन् । त्यस्तो गर्दै गर्दिन । म जनतामा समर्पित अवश्य छु र हार्दिक सम्मान गर्न चाहान्छु ।


    तर जनताको बुझाइमा रहेका गलत विचार र त्यस्तो भ्रम छर्नेका विरुद्ध हिंसात्मक खड्ग चलाउने मेरो धर्म होइन, त्यस्तो म गर्दिन । यस्तो  किन लेख्दै छु ? यसकारणले लेख्दैछु– रवि लामिछाने सिंधा कुरा जनतासँग भट्ट भट्टयाउँदै भटाउँदै स्थापित भए । मैले राम्रै मान्थे उनलाई,  भ्रष्टाचार व्यभिचारको पर्दाफास गर्थे म झन् खुसी हुन्थें । र भन्थें–मिडियाकर्मी हुनु त रविजस्तो हुनुपर्छ भन्थें र तारिफका शब्दहरु खोजी खोजी रोजी रोजी लेख्थें ।


    तर झयाप्पै उनले राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा) खोलेर अध्यक्ष बने ! त्यतिखेर पनि म खुसी नै भएँ । चितवनबाट निर्वाचन लडेर सांसद बने उनी । सांसद बनेपछि कुनै पनि दलको बहुमत नआएको त्यो अवस्थामा उनलाई समेत समेटेर सरकार गठन गर्नु ठूला पार्टीहरुलाई बाध्यता नै थियो । त्यही मौकामा उनलाई सरकारमा जाने मौका जु¥यो । मलाई गृहमन्त्री दिए सरकारमा बस्छु अन्यथा बस्दिन भनेर बार्गिनिङ्ग गरे । बार्गिनिङ्ग कडा गरे । बाध्य भई उनलाई गृहमन्त्री बनाइयो । उनी गृहमन्त्री बने । त्यो सरकारमा मन्त्रीहरु फेरबदल भए । प्रधानमन्त्री फेरिएपछि मन्त्रीहरु पनि फेरिनु स्वाभाविकै थियो । फेरिए ।
    रवि मुहार हेर्दा हट्टाकट्टा युवा ! गालामा दारीसहित देखिन्थें । युवाहरुलाई आकर्षित गर्न एउटा नारा फैलाइयो– त्यो थियो–‘गालामा दारी काँधमा जिम्मेवारी ।’
    यो नारालाई युवाहरुले राम्रै मानेका हुँदा रविप्रति युवाहरु आकर्षित भए र त्यतै त्यतै संगठित भएर चुनावमा उठे र कतिपय स्थानमा जिते पनि !


    पछि थाहा हुँदै गयो–उनका चर्चिकला ! दुईवटा नागरिकता र दुईवटा पासपोर्ट समेत रहेछन् । गृहमन्त्री भइसकेका व्यक्तिको दुई दुईवटा नागरिकता र पासपोर्ट हुनु विडम्बना मात्र होइन । यो नेपालको संविधान र कानूनको समेत उपहास हो र थियो ।
    अदालतमा यही विषयलाई लिएर मुद्दा परेछ । मुद्दा फैसला हुँदा उनको सांसद पद पनि चट भयो । उनले आत्म स्वीकार गर्दै पुनः चितवन जिल्लाको ऐजन ऐजन निर्वाचन क्षेत्रबाट उप–निर्वाचनमा लडे र विजय हासिल गरे । कस्ता हुन् हाम्रा मतदाता ! कस्तो बुझाइ हो मतदाताको ! जे जुनसुकै अपराध गरे पनि मत दिने र जिताने ।


    पछि त झन् थप कुरा थाहा भयो उनले सहकारीहरुको रकम ब्रह्मलुट गरेका रहेछन् । सहकारी ठग पो रहेछन् । यो कुरा यो पंक्तिकारले आरोपित गर्न खोजेको कुरा होइन । यो त अदालती फैसलाको कुरा हो । अदालती फैसलाको मिसिल खोजेर पढे हुन्छ ।


    तर कतिपय सिंधा सादा नेपाली जनता भन्दैछन् । रविजी सदाचारी छन्, उनलाई त फसाइएको हो !
    उनले कति विवाह गरे ! अमेरिकामा कति मुद्दा छन्, यो कुरा गर्न यहाँ वाञ्छनीय हुँदैन । 
    कुरो यति मात्र हो कि रवि लामिछाने अहिले निर्वाचनमा सिंगुडी खेल्दै अघि बढेका छन् । बालेन्द्र शाहलाई  भावी प्रधानमन्त्रीको रुपमा अघि सारेका छन् । गालामा दारी काँधमा जिम्मेवारी भनी कुर्लने युवा जगत् पनि त्यतै मोडिएको र प्रत्यक्ष परोक्ष रुपमा त्यतै जोडिएको देखिन्छ ।


    प्रिय मित्रहरु ! सिंहदरबार जलाई दिइन्छ भनेर रास्वपाका वरिष्ठ नेता र रविद्वारा प्रस्तावित भावी प्रधानमन्त्री बालेन्द्र शाहले उद्गार व्यक्त गरेको मिडियाबाट आम नेपालीले सुनेकै छन् । सिंहदरबारलगायत राष्ट्रिय सम्पदामाथि आगजनी भइरहेको बेला तत्कालीन मेयर बालेनले दमकल नपठाउनु र सिंहदरबार जलाइन्छ भन्ने उद्गार प्रकट हुनु काकताली हो कि के हो ? कथित भावी प्रधानमन्त्रीको प्रस्ताव राख्ने रविले र कथित भावी प्रधानमन्त्री बालेन्द्रले आम जनतालाई प्रष्ट पार्न सक्नु पर्छ ।


    मेयर पदमा हुँदा सिंहदरबारजस्ता राष्ट्रिय सम्पदा जलाइन्छ भन्ने कथित भावी प्रधानमन्त्री साँच्चै प्रधानमन्त्री भने यो देश कहाँ पुग्ला ? सुदृढ होला कि ? विलय होला ? प्रश्नहरु उठिरहेका छन् । स्पष्टै छ मनको लड्डु घिउसित खा भन्छन् !  यिनले त मनको लड्डु घिउसित खानु मात्र नभएर  अरु के हुन सक्छ र ? विचरा !


    आदरणीय जनसमुदाय, भाद्र २३ र २४ को जेनजी नामक विद्रोहको साइनो सम्बन्ध कोकोसँग जोडिन्छ होला ? अहिले त रहस्यका पानाहरु खुल्दैछन् । कसरी ? जेनजी आन्दोलनको विध्वंसपछि बनेको सुशीला कार्की नेतृत्वको सरकारमा कस्ता कस्ता मान्छेहरु समाविष्ट भएका रहेछनन् ? कस्ताकस्ता गैरजिम्मेवार मन्त्री भएका रहेछन् ?


    भन्नलाई त भन्थे यो सरकारको मुख्य काम फागुन २१ गते निर्वाचन गर्नु नै हो । तर मुख्य काम पूरा नहुँदै मन्त्रीहरु कुलमान सिंह घिसिङ, महावीर पुन, जगदीश अर्याल लगायत सबै जसो मन्त्रीहरुले राजीनामा दिइसकेका छन् । गृहमन्त्री, स्वास्थ्यमन्त्री बाहेक सबै निर्वाचनमा हुम्मिसकेका छन् । धन्न सुशीला कार्कीले राजीनामा दिएकी छैनन् र सरकार छ भन्नलाई मात्र छ । निर्वाचन सम्पन्न नहुँदै, कुन–कुन मन्त्रीको हालत के हुने हो केही ठेगान छैन । स्वतन्त्र नागरिक सरकार भने पनि यी अनुहारहरु बारबरा फाउण्डेशन र विदेशीहरुका एजेन्ट नै रहेछन् भन्ने उनीहरुको चरित्रले प्रदर्शन गरिरहेको छ । कथित जेनजीहरु त प्रयोग मात्र भएका रहेछन् भन्ने अब उदाङ्ग भइसकेको छ । जेनजी विद्रोहको नाममा प्रमुख रुपमा यिनै मन्त्रीहरुले नै अगुवाइ गरेको देखियो ।
    के यसको समाधान निर्वाचन सम्पन्न गरेर होला त ? के निर्वाचन पछि शान्ति, स्थिरता आउँला त  ?  अथवा लोकतन्त्रले गति लेला त ? सबै शंकाको गर्तमा छ । शान्ति, स्थिरता भए त राम्रै हो, तर गाह्रो देखिन्छ । तर सम्भव देखिंदैन । निर्वाचनमा सबै दलहरु होमिइसकेका छन् । निर्वाचन आयोगले निर्वाचन गराउन लागेको छ । सम्पूर्ण निर्वाचनको काम पूरा भएको जनाएको छ ।

    अस्थिरताको प्रमुख कारण एउटा मात्र दलले आवश्यक बहुमत ल्याई सरकार गठन गर्न सक्ने आधार छैन । यसका लागि संविधान र निर्वाचन नियमावली संशोधन गरेर निर्वाचन गर्नु राम्रो हुने थियो । तर भएन ! म्याद गुज्रेको छ । सरकार र निर्वाचन आयोग निर्वाचन गराउने तयारीमा जुटिसकेको छ भने सर्वाेच्च अदालतमा संसद पुनस्र्थापनाका लागि परेका सबै मुद्दाहरुको कुनै छिनोफानो भएको छैन । निर्वाचन आयोग र सरकारका बीचमा सामान्य समन्वयन पनि छैन । मुलुक कता जाने हो अन्योल छ  । केही मानिस मेसो न भाँतीसँग रवि ! रवि !! बालेन ! बालेन भनेर फेसबुकमार्फत् रमाउँदै छन् । बुझ्न न सुझ्न त्यसै त्यसै प्रलाप गर्दैछन् । चोर र ठगहरु राष्ट्रिय सम्पदा जलाउनेहरुको हाई हाई चल्दो छ । किन होला ? शिव  ! शिव !
    उपसंहारः बीचैमा सरकारबाट राजीनामा दिने र महानगरपालिकाबाट राजीनामा दिने यी दुष्टहरुलाई पराजित गर्नु मतदाताको कर्तव्य हो । राष्ट्र र लोकतन्त्र बचाउने उपाय हो । 

    images
    images
    images
    images

    © 2026 All right reserved to lumbinipatrika.com  | Site By : Sobij