सरकार बनेलगत्तै निजी क्षेत्रका अगुवाहरुलाई विभिन्न आरोप र अभियोग लगाउँदै धरपकड गरेपछि निजी क्षेत्र त्रस्त छ । व्यवसायीलाई कुनै खालको अप्ठारो हुन्न, लगानीकर्तालाई सम्मानको वातावरण हुन्छ भनेर अर्थमन्त्रीको ढाडसले ढुक्क व्यवसायीहरु सरकारको व्यवहारले रूष्ट छन् ।
विवादास्पद व्यवसायी दिपक भट्टको पक्राउपछि शंकर गु्रपका शंकर अग्रवाल पक्राउ परे । उनको पक्राउ लगत्तै छोरा शुलभ पक्राउ परे । शंकर हाजिरी जमानीमा रिहा भए पनि शुलभ अनुसन्धानकै क्रममा थुनामा छन् । दुई दिनअघि नेपाल उद्योग वाणिज्य महासंघका पूर्व अध्यक्ष शेखर गोल्छा पक्राउ परे । उद्योग व्यवसायमा जमेका र रोजगारी श्रृजना गरेका उद्योगी व्यवसायीको पक्राउ श्रृंखलाले मुलुकमा लगानीको वातावरण बिथोलिन्छ कि भन्ने त्रास बढेको छ । व्यवसायी सरकारको निशानामा पर्दा लगानीको वातावरण बिग्रने उत्तिकै सम्भावना रहन्छ । ठूलो लगानी एकैपल्ट आउने होइन । र, यहाँ पहिलेदेखि लगानी गरी रोजगारी श्रृजना गरेका व्यवसायी पलायन हुँदा बाहिरबाट लगानी आउने विश्वास गर्न सकिन्न । कतिपय व्यवसायी व्यवसाय गर्दा कमजोरी हुनसक्छन्, ती कमजोरीप्रति उनीहरुलाई कानुनी कारबाहीबाट अलग राख्नुपर्छ भन्ने होइन । उनीहरुलाई अन्य जघन्य अपराधका अपराधीलाई झैं पक्राउ गर्ने र प्रचार गर्ने सरकारी शैलीले निजी क्षेत्रले आत्मग्लानी महशुस गरेको छ ।
आत्मग्लानी गरेको निजी क्षेत्रलाई भरोसा र विश्वास दिएर सँगै हिंडाउन पहलकदमी आवश्यक छ । केही हुन्न, ढुक्क हुुनुस् भनेर भन्ने, तर छानी छानी पक्राउ गर्ने शैली कतिपयका लागि वाहीवाही होला, तर निराश निजी क्षेत्रका लागि पलायनको मार्ग फराकिलो बनाउने छ । लगानी गरेर रोजगारी श्रृजना गरेको वर्गले पलायनको बाटो रोज्यो भने मुलुक झनै अप्ठारोमा पर्छ ।
व्यवसायीलाई पक्राउ गरी जघन्य अपराधीलाई झैं व्यवहार गर्ने सरकारको शैली सुधार हुनुपर्छ । कुनै व्यक्ति पक्राउ पर्ने बित्तिकै अपराधीलाई झैं व्यवहार गर्ने प्रवृत्तिमा सुधार नहुने हो भने लोकतान्त्रिक व्यवस्थामा बनेको सरकारको निरकुंश शैली प्रष्ट हुनेछ ।
सरकार अनुदार बन्दा मुलुकको अर्थसामाजिक संरचना खल्बलिने छ । सबै क्षेत्र खल्बलिएपछि त्यसलाई लयमा ल्याउन कठिन हुनेछ । आशा र अपेक्षाका साथ गठन भएको सरकारले त्रास बढाएर होइन, शासन प्रणालीप्रति विश्वास र भरोसा जगाउन सक्दा मात्रै समाज लयमा अघि बढ्न सक्छ ।
