विमलबहादुर शाक्य
रूपन्देहीका सम्पूर्ण शिक्षकहरू एउटै छातामुनि आनन्द थियो । नेपाल राष्ट्रिय शिक्षक संगठनले नै यस जिल्लामा शिक्षकहरुको एक हितका लागि सबै खाले कार्यक्रममा अगुवाइ गर्दथ्यो । सिद्धार्थनगरको भानु मा.वि. भएको कार्यक्रममा किचलो भयो । त्यहीदेखि दुई धारमा विभाजित भयो । १.नेपाल राष्ट्रिय शिक्षक संगठन र अर्काे (२) नेपाल शिक्षक संघ ।
मलाई साल थाहा भएन शिक्षक आन्दोलनको सिलसिलामा बुटवलमा अञ्चलस्तरीय शिक्षकहरुको जुलुस प्रदर्शन गर्ने कार्यक्रम थियो । बुटवल लुम्बिनी अञ्चलको सदरमुकाम थियो, त्यसबेला । विभिन्न जिल्लाका शिक्षक प्रतिनिधिहरु र हामी धेरै शिक्षकहरु भेला भइसकेको थियौं । जुलुसको नेतृत्व गर्ने शिक्षक मित्र आउनु भएको थिएन । प्रहरीका भ्यानहरु गुडिरहेका थिए । समय धर्कदै थियो । शिक्षक मित्रहरु छिटोभन्दा छिटो जुलुस सम्पन्न गर्न चाहन्थे । अन्तत जुलुसको नेतृत्व गर्ने मेरो जिम्मामा आयो । हामीहरु जुन ठाउँमा जम्मा भएका थियौं । त्यहाँबाट जुलुस निकाल्न सकेनौं । त्यस स्थानदेखि केही तलको गल्लीमा आएर जुलुस निकालियो । जुलुस नेतृत्व गर्दै म अगाडि बढेँ । शिक्षकहरुको जुलुस पहिला अमरपथ त्यसपछि आशिष स्टेशनरीको गल्ली भएर राममन्दिर पथ त्यसपछि ट्राफिक चौक हुँदै पुष्पलाल सालिकको सामुन्नेको चौक आइपुग्यौं ।
नेपाल राष्ट्रिय शैक्षिक संघका केन्द्रीय अगुवा हीरा नेपालले सम्बोधन गर्दै जुलुस पूर्ण सफल रुपले भएको र सहभागी शिक्षक मित्रहरुलाई धन्यवाद ज्ञापन गर्नुभयो । त्यसबेला त्यहाँ कुनै पनि स्तम्भ निर्माण भएको थिएन । जुलुस समाप्त भएपछि हामी सबै तितरवितर भयौं । फर्कदा केही शिक्षक मित्रहरु सभातिर, तर पछि छोडिए । श्रद्धेय अर्जुन ज्ञवालीसहित हामी पूर्व शिक्षिका ज्ञानु लिगलज्यूको निवासमा आयौैैं । कार्यक्रमको समीक्षा ग¥यौं । कार्यक्रम सफल भएको निक्र्यौल ग¥यौं । शिक्षक आन्दोलनमा उहाँको भूमिका अत्यन्त महत्वपूर्ण रहन्थ्यो । लेखनीमार्फत् गर्ने प्रहार चोटिलो हुन्थ्यो । आज उहाँ हामी माझ हुनुहुन्न तर उहाँको सम्झना अमिट छ । उहाँप्रति अन्तरमनदेखि भावपूर्ण श्रद्धासुमन अर्पण गर्दछु ।
