२०८३, आश्विन २३ गते

Oct 09 2026

images
images

कुञ्जलापुरले जोगाएको फुटबलको विरासत

कुञ्जलापुरले जोगाएको फुटबलको विरासत

कुञ्जलापुरले जोगाएको फुटबलको विरासत

कुञ्जलापुरले जोगाएको फुटबलको विरासत

कुञ्जलापुरले जोगाएको फुटबलको विरासत
लुम्बिनी पत्रिकाले सञ्चालनमा ल्याएको आधिकारिक न्युज पोर्टल हो । नेपाली भाषाको यो पोर्टलले समाचार, विचार, मनोरञ्जन, खेल, विश्व, अन्तर्वार्ता, सूचना प्रविधि तथा जीवनका विभिन्न आयामका सम्पूर्ण समाचार र विश्लेषणलाई समुचित रूपमा पस्कँदै आएको छ।
लुम्बिनी पत्रिकाका सह-सम्पादक शर्मा करिब २ दशक देखी पत्रकारितामा क्रियाशील छन् । उनले सममामयीक तथा खोजमूलक विषयमा कलम चलाउँछन् ।
बिहिवार, आश्विन १५ २०८३
बिहिवार, आश्विन १५ २०८३
  • मुठीदानदेखि लाखौँको झरना कपसम्म :

    बुटवल
    बुधबार  तिलोत्तमा–६ कुन्जलापुरस्थित उमा आधारभूत विद्यालयको मैदानमा ३८ औं संस्करणको झरना कप रनिङ शिल्ड फुटबल प्रतियोगिता सुरु भयो ।  खेलमा खेलाडीको खुट्टाले बल पछ्याउँदा त्यसको आवाजसँगै करिब छ दशक पुरानो एउटा कथा पनि मैदानमा दौडिरहेको क्लबका संस्थापकहरुले स्मरण गरे । झरना कप आज यो अवस्थामा सानोतिनो मेहनतले आएको होइन । झरना कपको कथा सुरु भएको थियो—घरघरबाट उठाइएको एक–एक पाथी चामल र १०–१० रुपैयाँबाट ।
    त्यतिबेला कुन्जलापुरका केही किशोर–युवा साँझबिहान एउटै विद्यालयमा पढ्थे, सँगै फुटबल खेल्थे । खेलप्रतिको लगाव बढ्दै गएपछि उनीहरूले आफ्नो समूहको नाम ‘लोफर’ राखे । त्यो समूहमा स्व. टेकबहादुर बुढाथोकी, पदमबहादुर थापा, शोभाखर बगाले, लक्ष्मी बस्याल, पूरन केसी, सुशील घिमिरे, टंक सुवेदी, छत्रबहादुर दर्लामीलगायत थिए ।


    उनीहरू गाउँ र आसपासका प्रतियोगितामा खेल्न जान्थे । नारायणगढ, पाल्पालगायत ठाउँमा फुटबल खेल्न पुग्थे । तर टाढाको यात्रा उनीहरूका लागि सहज थिएन । ‘टाढा खेल्न जान गाडी भाडा तिर्ने पैसा थिएन ।त्यसपछि गाउँसँग सहयोग माग्ने निर्णय भयो । हरेक घरबाट एक–एक पाथी चामल र १०–१० रुपैयाँ उठाइयो र त्यही चामल र पैसाको भरमा पाल्पा खेल्न गयौं’–पदमबहादुर थापाले सम्झिए–‘झुम्सासम्म बसको छतमा गइयो, त्यहाँबाट पैदल हिँड्दा रात प¥यो । आफूले बोकेको चामल पकाएर खाइयो र त्यहीँ बास बसेर भोलिपल्ट पाल्पा पुगियो ।’


    त्यो प्रतियोगितामा उनीहरू दोस्रो भएका थिए  । फर्किने क्रममा बाटोमा देखिएको एउटा झरनाले उनीहरूको मन छोयो । त्यही झरना हेर्दै समूहको नाम पनि परिवर्तन गरी लोफरबाट ‘झरना’ बनाउने निर्णय भयो ।
    त्यही नाम आज कुन्जलापुरको खेलकुद इतिहासको पर्याय बनेको छ । संस्थापक सदस्य तथा तत्कालीन खेलाडी पदमबहादुर थापाले २०२७ सालमा वरपरका साथी मिलेर कुन्जलापुरमा खेल सञ्चालन गर्ने उद्देश्यले झरना स्पोट्र्स क्लब गठन गरिएको सम्झिए । 
    संस्थापक अध्यक्ष स्व. टेकबहादुर बुढाथोकीको अगुवाइमा क्लबले खेलाडीलाई प्रोत्साहन गर्ने उद्देश्यले प्रतियोगिता सुरु गरेको थियो । सुरुआतमा ५ सय रुपैयाँ संकलन गरेर शिल्ड खरिद गरिएको थियो । क्लब गठन गरेर सामूहिक रूपमा काम गर्ने सोच त्यतिबेला सामान्य थिएन । तर कुन्जलापुरका युवाले त्यो असम्भवजस्तो देखिने काम सुरु गरे । २०३९ सालदेखि रनिङ शिल्ड सञ्चालन गर्ने निर्णय भयो । त्यसपछि प्रतियोगिताको खर्च जुटाउन हरेक घरबाट दुई रुपैयाँ उठाउन थालियो । आज लाखौँ रुपैयाँको हिसाब हुने प्रतियोगिताको जग त्यही दुई रुपैयाँमा थियो ।


    मैदान पनि गाउँलेले बनाए
    फुटबल खेल्न खेलाडी मात्रै भएर पुग्दैनथ्यो । मैदान चाहिन्थ्यो ।
    कुन्जलापुरमा मैदान निर्माणको काम पनि सहज थिएन । व्यक्तिगत जग्गा भएका व्यक्तिलाई अर्को स्थानमा भोगचलनको जग्गा उपलब्ध गराएर उमा आधारभूत विद्यालय अगाडिको करिब तीन बिघा क्षेत्रमा मैदान बनाइएको थियो ।


    क्लबका हालका अध्यक्ष धनेन्द्र पौडेलले मैदान निर्माणको त्यो प्रक्रिया सम्झिँदै सुरुमा भोगचलनका आधारमा काम अघि बढेको र पछि नापी तथा गाविसको प्रक्रियाबाट जग्गाको व्यवस्थापन भएको बताए । देउसी–भैलोबाट उठेको पैसा क्लबमा आयो । आमा समूहले संकलन गरेको रकम पनि क्लबका गतिविधिमा प्रयोग हुन थाल्यो । विदेश पुगेका कुन्जलापुरवासीले खेल सामग्री, खेल पोसाक र नगद सहयोग गर्न थाले । कतिपयले प्रतियोगिताका लागि प्रायोजनसमेत गरे ।


    झरना कपको अर्को विशेषता थियो—आर्थिक सहयोगसँगै श्रमदान ।
    हरेक घरबाट कम्तीमा एक जना सदस्य प्रतियोगिता सञ्चालनमा स्वयंसेवकका रूपमा खटिन्थे । २०७६ सालसम्म आइपुग्दा एउटा घरले पाँच सय रुपैयाँ अनिवार्य आर्थिक सहयोग गर्ने र खेल सञ्चालन अवधिभर करिब ८० स्वयंसेवक मैदानमा परिचालन हुने गरेको थियो ।
    ‘सिंगो गाउँ मिलेको भएर एकताबद्ध ढंगले प्रतियोगिता गर्न सकिएको छ,’ क्लबका निवर्तमान अध्यक्ष लोक पुनले भने–‘झरना कपको स्थायी प्रायोजक कुनै एक संस्था वा व्यक्ति थिएन । पूरै गाउँ थियो ।’ 


    फुटबलबाट रात्रिकालीन पार्कसम्म
    झरना स्पोट्र्स क्लबको यात्रा फुटबलमा मात्र सीमित छैन । क्लबले कुन्जलापुरमा करिब तीन बिघा क्षेत्रफलमाकुञ्ज पार्क निर्माण गरेको छ । एक दशकअघिसम्म कुकाठ र खरबारीले भरिएको ठाउँलाई क्लबले पोखरी, डुंगा, बाल उद्यान, वाटर फाउन्टेन, हरियाली र मनोरञ्जनका पूर्वाधारसहितको पर्यटकीय स्थानका रूपमा विकास ग¥यो ।


    पार्क निर्माणमा क्लबले लाखौँ रुपैयाँ लगानी गरेको थियो । स्थानीय सरकारले पनि पछि लगानी गरेको छ । लामो समयको मेहनत र लगानीपछि उराठ ठाउँलाई नमुना पार्कमा बदल्न सफल भएको लोक पुन बताउँछन् । 
    पार्कबाट हुने आम्दानीको उद्देश्य नाफा कमाउनु नभई खेर गएको जग्गालाई सदुपयोग गरेर समुदायलाई लाभ पु¥याउनु रहेको क्लबको दावी छ ।


    यसरी झरना स्पोट्र्स क्लबको पहिचान विस्तारै फुटबल क्लबबाट सामुदायिक संस्थामाबदलिँदै गयो । खेलकुदसँगै शिक्षा, स्वास्थ्य, रक्तदान, वृक्षरोपण, ज्येष्ठ नागरिक सम्मान तथा सामाजिक क्षेत्रमा क्लब सक्रिय हुँदै गयो । अहिले पनि क्लबको स्वामित्वमा रहेका कुञ्ज पार्क र फाउन्टेन पार्कको व्यवस्थापन तथा विकासका काम अघि बढिरहेका छन् ।


    क्लबलाई यो चरणमा ल्याइपु¥याउने नेतृत्वमध्ये लोक पुनको भूमिका महत्वपूर्ण देखिन्छ । पुन क्लबको अध्यक्ष रहँदा झरना कपलाई निरन्तरता दिनुका साथै क्लबको गतिविधिलाई खेलबाट बाहिर सामाजिक क्षेत्रमा विस्तार गर्ने कामले गति लिएको थियो । कुञ्ज पार्क निर्माण पनि त्यही कालखण्डको महत्वपूर्ण उपलब्धि हो ।


    अहिले जिल्ला फुटबल संघ रुपन्देहीका अध्यक्ष तथा तिलोत्तमा खेलकुद विकास समितिका संयोजकसमेत रहेका पुनले झरनाको यात्रा फुटबलबाट सुरु भएर सामाजिक कामसम्म पुगेको बताउँछन् ।  वर्तमान अध्यक्ष धनेन्द्र पौडेल झरना क्लब र झरना रनिङ शिल्ड सबैको हो भन्छन् । ‘संस्थापक पुस्ताले जग बसाल्यो,लोक पुनलगायत नेतृत्वले विस्तार गरे,’ पौडेल भन्छन्–‘अहिले त्यो विरासत मेरो कांधमा आएको छ, क्लबले आर्थिक कोष स्थापना गर्न सफल भएको र त्यसमा सबैको सहयोग रहेकाले प्रतियोगितालाई निरन्तरता दिन र पुरस्कार राशी बढाउंदै अहिले प्रथम पुरस्कार चार लाख र उपविजेता लाई दुई लाख रुपैयाँ बनाउन सफल भएका  छौं ।’ अहिले ३८औँ झरना रनिङ शिल्डमा करिब २८ लाख रुपैयाँ खर्च हुने अनुमान छ  । उनका अनुसार स्थानीय बासिन्दा, खेलप्रेमी तथा उद्योगी–व्यवसायीको साथ र सहयोगकै कारण झरना रनिङ शिल्डले निरन्तरता पाउँदै आएको छ । प्रतियोगिता अब फुटबल खेलाउने कार्यक्रम मात्र नभई स्थानीयस्तरमा खेलाडी उत्पादन, खेलकुद विकास र युवालाई खेलतर्फ आकर्षित गर्ने माध्यम बनेको उनको भनाइ छ ।
    पौडेलको वर्तमान नेतृत्वमा क्लबले पुरानो सामुदायिक चरित्रलाई कायम राख्दै प्रतियोगिताको आकार र स्तर बढाउने प्रयास गरिरहेको छ ।

     

    उद्घाटन खेलमा चरंगे युवा क्लब विजयी

    तिलोत्तमा । रुपन्देहीको तिलोत्तमा कुञ्जलापुरमा ३८औं झरना रनिङ शिल्ड नकआउट फुटबल प्रतियोगिता सुरु भएको छ । तिलोत्तमा–६, कुञ्जलापुरस्थित उमा आधारभूत विद्यालयको खेलमैदानमा भएको उद्घाटन खेलमा देवदहको चरंगे युवा क्लबले लिस्नु युवा क्लबलाई ३–२ गोल अन्तरले पराजित गरेको हो । 


    चरंगेको जितमा खेलको पहिलो हाफको १५औं मिनेटमा अविनाश स्याङत्यानले तथा दोस्रो हाफको अन्तिम समयमा सुदीप श्रीसले एक मिनेटको अन्तरालमा लगातार दुईगोल गरेका थिए । 


    लिस्नु युवा क्लबका तर्फबाट पहिलो हाफको ३६औं मिनेटमा रोशन पहारीले र दोस्रो हाफको इन्जुरी समयमा शुसिल राईले गोल गरेका थिए ।  पहिलो हाफमा केही समय तनावपूर्ण  बनेको खेलमा दुबै टिमका एक एक जना खेलाडीले रातो कार्ड पाएका थिए । 
    खेलमा चरंगे युवा क्लबका सुदीप श्रीस म्यान अफ द म्याच घोषित भए । असोज १५ गते बिहीबार गोर्खा ब्वायज बुटवल र देवदह व्ब्वायज देवदहबिच खेल हुने आयोजक क्लबका मोहनसिंह रानाले जानकारी दिए । असोज २५ गते फाइनल हुने प्रतियोगितामा १२ टिमको सहभागिता रहेको छ । । प्रतियोगिताको विजेताले ४ लाख रुपैयाँ तथा उपविजेताले २ लाख रुपैयाँ नगद पुरस्कार पाउनेछन् । विभिन्न विधाका उत्कृष्ट खेलाडीलाई पनि नगद पुरस्कार प्रदान गरिने आयोजकले जनाएको छ । 


    प्रतियोगिताको एक कार्यक्रमबिच तिलोत्तमा वडा नम्बर ६ का वडाध्यक्ष गणेश पाठकले उद्घाटन गरेका थिए । सो अवसरमा क्लबका अध्यक्ष धनेन्द्र पौडेल, पूर्वअध्यक्ष लोक पुन लगायतले प्रतियोगिता सफल बनाउन सबैको साथ र सहयोगको अपेक्षा गरेका थिए । 

    images
    images
    images
    images

    © 2026 All right reserved to lumbinipatrika.com  | Site By : Sobij